عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

470

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

44 - أعظم الخطايا حبّ الدّنيا 2999 . 45 - أعظم المصائب و الشّقاء الوله بالدّنيا 3081 . 46 - أهل الدّنيا غرض النّوائب ، و ذريّة المصائب ، و نهب الرّزايا 3196 . 47 - أسعد النّاس من ترك لذّة فانية للذّة باقية 3218 . 48 - أسعد النّاس بالدّنيا التّارك لها ، و أسعدهم بالآخرة العامل لها 3310 . 49 - إنّ بطن الأرض ميّت ، و ظهره سقيم 3411 . 44 - بزرگترين خطاها دوستى دنياست . ( چون سر منشأ بسيارى از گناهان مىشود ) . 45 - بزرگترين مصيبت ها و بدبختى محبت زياد به دنيا داشتن است . 46 - اهل دنيا نشانه تيرهاى حوادث ، و به باد برده شده ماتمها ، و به غارت برده شده مصيبت هاست . 47 - نيكبخت ترين مردم كسى است كه لذّت فانى ( دنيا ) را براى خاطر لذّت باقى ( آخرت ) ترك نمايد . 48 - نيكبخت ترين مردم در دنيا ترك كننده آن ، و نيكبخت ترين آنان در آخرت عمل كنند . براى آخرت است . 49 - براستى كه باطن زمين مرده ، و ظاهر آن بيمار است ( شايد كنايه از اين باشد كه دنيا آن اندازه قابل نبوده كه انسان دل به آن بندد ، زيرا كه زمين ظاهر و باطنش اين است ، روى آن محل بيماران ، و وزير آن مركز اموات مى باشد ، يا ظاهر آن در كمال نقص و باطن آن موات ، پس بايد به تحصيل منزلى پرداخت كه ظاهر و باطن آن آباد است يعنى آخرت ، و امكان دارد كه مراد حضرت نكوهش انسان باشد ، كه آى بشر اين زمين است كه باطن و ظاهر آن چنين است تو نبايد چنين باشى ) .